امنیت سبک کار و توازن قوا

اعظم کم گویان

تامین امنیت فعالین سیاسی بطور اعم و کادرهای حکمتیست بطور اخص مساله مهمی است که معمولا خود این رفقا و فعالین به اندازه کافی به آن بها نمی دهند. ما بدنبال نقدهای مداوم و بازبینی ها و ضربات امنیتی متعدد در دوران فعالیت در حدود سه دهه گذشته خود به تئوری امنیت مبتنی بر سبک کار کمونیستی و توده ای دست یافته ایم. این تئوری باید بر فعالیت های ما ناظر باشد و به آن عمل کنیم.

یک وجه مهم فعالیت یک رهبر سیاسی و کادر حکمتیست که در کمیته ها و شبکه های کمونیستی به امر مبارزه و سازماندهی و بهم بافتن کارگران و زنان و دانشجویان مشغول است فعالیت علنی است. ما بارها به مساله توازن قوا بعنوان فاکتوری که حدود و ثغور این فعالیت علنی و ابراز وجود سیاسی را تعیین می کند پرداخته ایم. فعال حکمتیستی که در راس شبکه های کمونیستی و در کمیته های کمونیستی عضویت دارد بنا به هویت و تعریف خود در سطح جامعه ابراز وجود می کند. بطور مثال رهبر کارگران یا دانشجویان است و آنها را در جامعه نمانیدگی می کند. این فعالیت او را در جامعه محبوب و سرشناس می کند. پیدا کردن چنین جایگاهی یک عامل مهم در تامین امنیت او و ادامه کاری فعالیت هایش است. احراز چنین جایگاهی باعث می شود که دست درازی رژیم و ارگانهای سرکوب آن به او محدود تر شود و در صورت دستگیری هم آنها براحتی نمی توانند سر چنین رهبری با چنین موقعیتی زیر آب بکنند. کل جامعه در ایران و در سطح بین المللی دست به کار می شوند افشاگری می کنند و برای نجات او عمل می کنند.

اما متاسفانه رفقایی هستند که به این نوع مسائل بهای لازم را نمی دهند و به ابراز وجود سیاسی خود در سطح جامعه و دست بردن به ابزارهایی که نقش و وزنه آنها را منعکس کند اعتنای لازم را نمی کنند.رفیق سازمانده حرکات توده ای در سطح محله و کارخانه و دانشگاه باید و لازم است که از ابزارها و فونکسیونهای لازم اجتماعی مانند ظاهر شدن در رسانه ها اظهار نظر علنی در رادیو ها و نشریات و داشتن وب سایت شخصی استفاده کند و بعنوان رهبر و صاحب عرصه فعالیت خود در جامعه ظاهر بشود و جامعه و نه فقط سایر فعالین و یا دانشجویان و کارگران به او در چنین قامتی نگاه کرده و رجوع بکنند. ممکن است رفقایی بدلیل داشتن مشغله های متعدد و یا فروتنی و دلایلی نظیر اینها از چنین امری غافل باشند اما این دسته از رهبران و رفقا باید بخصوص به ضربه پذیری امنیتی که مشکل جدی ناشی از این بعضا سبک کار غلط است دقت کنند.

نکته دومی که در این نوشته مورد بحث من است تاثیر تغییر توازن قوای سیاسی – چه مقطعی و چه مرحله ای - بر امنیت رفقا و شبکه های فعالین حکمتیست است. در مبارزه سیاسی همیشه لحظه های بالا و پائین و عقب کشیدن و جلو رفتن هست. معمولا نبض این تغییرات را خود فعالین کمونیست بیشتر از هرکس حس می کنند و بیشتر از هرکس دیگر باید به آن سریعا عکس العمل نشان بدهند. واضح است که منظور اینجا این نیست که دست و پای خودشان را ببندند یا برعکس خود را درمعرض خطر و ضربه پذیری قرار بدهند. توجه داشته باشیم که در مقاطعی که توازن قوای سیاسی به ضرر ما تغییر می کند باید حواسمان به عقب نشینی های مقطعی و یا مرحله ای فکرشده و سنجیده باشد. باید متوجه باشیم که در چنین شرایطی نه فقط اطلاعات و سپاه و بسیج بلکه انواع دارو دسته های باند سیاهی اسلامی و مزدوران جریانات ارتجاعی و ضد کمونیست و فاشیست قوم پرست و امثال آنها تحرک پیدا می کنند و امنیت ما و تاکتیکهای امنیتی ما باید همه اینها را در نظر بگیرد و ضربه امنیتی را صرفا ناشی از جمهوری اسلامی و ارگانهای رسمی سرکوب آن ندانند.

امنیت شما برای ما و خودتان و امر سرنگونی جمهوری اسلامی و تحولات مثبت در ایران از نان شب لازم تر است. یکی از شاخصهای جدی موفقیت فعالین کمونیست و رهبران مردم و یک سازمان آهنین کمونیستی مساله امنیت و تامین امنیت آن است. این مساله را جدی بگیرید و به جنبه های مختلف کارتان از زاویه تامین امنیت و ادامه کاریتان نگاه کنید و بازبینی و اقدامات لازم را بعمل بیاورید.