جنگ و بمباران ایران توسط جنایتکاران حاکم بر اسرائیل و امریکا، مستقل از عواقب ترسناک و غیر قابل جبران آن برای مردم ایران ، دست جمهوری اسلامی را در سرکوب مردم باز کرده است.
حمله به ایران و جنگی که امروز دیگر مستقیم زیر ساختهای جامعه ایران، نفت و گاز، برق، بیمارستان ها، دانشگاه ها، مدارس، مراکز پزشکی و در مانی، کارخانه ها، پلها و ترانسپورت و اماکن عمومی و … را نشانه گرفته است، همزمان فرصتی برای جمهوری اسلامی، برای ارعاب، دستیگری های وسیع، بستن بیشتر دریچه اختناق و برراه انداختن جوخه های اعدام علیه مردم ایران فراهم کرد. تا جایی که اژه ای بیشرمانه جرات میکند که به گسترده تر کردن بساط اعدام ها، حکم بدهد. کسی که تحت فشار جنبش های اعتراضی مردمی، زنان و کارگران، تا پیش از جنگ کمتر جرات نمایش خود در انظار عمومی را میداد!
جنگ و فضای جنگی، کشتار و خانه خرابی، آوراگی و ترس از مرگ و نابودی برای مردم ایران، همراه خود علاوه بر دستگیر های وسیع با ادعای همکاری و تبلیغ برای آمریکا و اسرائیل و عوامل آنها، اعدامهای بی محاکمه و تسریع کشتار و جنایت در زندانها علیه مردم مخالف جمهوری اسلامی به ارمغان آورده است.
علیرغم مصائب جنگ برای ٩٠ میلیون انسان، حاکمان جنایتکار بر جامعه ایران، ترس از دشمن اصلی خود، ترس از اعتراضات همه جانبه طبقه کارگر، زنان و جوانان انقلابی و مردم محکوم به فقر، بی حقوقی، استبداد و زن ستیزی را حتی در این دوره پر تنش و پر مخاطره و زمانی که مردم ایران زیر بمب شب و روز میکنند، را فراموش نمی کنند. نه تنها آن را فراموش نمی کنند و سر "آشتی" با مردم ایران ندارند، که برعکس فضای جنگی را بعنوان "برکت" و مناسب ترین شرایط برای تعرض به مردم، برای بازپس گرفتن همه دستآوردهای مبارزاتی شان، برای ساکت نگاه داشتن جامعه ای که علیه ش بپاخواسته بود، و برای بستن هرچه بیشتر دروازه های اختناق، مورد بیشترین استفاده ها قرار میدهند.
اعدام های روزهای اخیر به جردم «همکاری» با اسرائیل و آمریکا و رسانه های آنها، دستور رئیس جلاد قوّه قضائیه حکومت، اژه ای، برای تسریع در صادر کردن مجازات و تشدید آن علیه زندانیان و در حقیقت تسریع اعدامها و احکام سنگین به مخالفین خود، بیان همین حقیقت است.
در منظر «عدالت» جمهوری اسلامی ایران، همواره و این روزها و بر اثر "برکات جنگ" کافی است هر جوان عاصی، کارگر، شهروند، زن و دختر مخالفی که بر اثر "توهم" و از سر استیصال، به خاطر حملات نظامی به ایران به نوعی "ابراز شادمانی" کرده باشد و یا عکس و فیلمی از حملات گرفته و توسط تنها رسانه های در دسترس خود منتشر کرده باشد، دشمن و جاسوس است و مستوجب دستگیری، زندان و شکنجه، مصادره اموال و حتی اعدام است! داعیه های حکومت علیه دستگیرشدگان و قربانیان شکنجه، و احکام جزایی علیه آنها را نباید پذیرفت!
اعدام هر انسانی جنایتی سنگین علیه جامعه است. افزایش اعدام ها و فعال کردن دستگاه کشتار، تهدید و ارعاب و حکم صادر کردن برای مخالفین در زندانها، بی حقوقی مطلق زندانیان از حق وکالت تا امکان دفاع از خود، بی اطلاعی جامعه و خانواده زندانیان از وضعیت عزیزان خود در زندان ها، از زمره جنایات جنگی علیه مردم ایران و حقوق اولیه انسان است و باید علیه آن ایستاد.
امروز به بهانه جنگ و جاسوسی یا همکاری برای اسرائیل و آمریکا و با علم به نفرت عمیق و بر حق مردم ایران از اسرائیل- آمریکا و جنایات آنها در ایران و منطقه، جمهوری اسلامی دست به اعدام و گرفتن حق زندگی آدمها میزند و عملاً ترس و رعب را بر جامعه وارد میکند تا شرایطی ایجاد کند که فردا طناب اعدام را به نام «امنیت» کشور و با پروندسازی های رایج خود، همیشه برفراز سر جامعه بالا نگاه دارد. به این امید که بتواند پایه های لرزان «عدالت» انتقامجویانه اسلامی خود را، بازسازی کند. تا بتواند به بهانه جنگ و "امنیت" دست به هر توحشی علیه مخالفین سیاسی خود، علیه معترضین و هر کسی بزند که برای آزادی و امنیت و زندگی انسانی در مقابلشان می ایستند.
نباید گذاشت زیر سایه جنگ جنایتکارانه کنونی، که قربانیانش را اساساً از مردم محروم میگیرد، جمهوری اسلامی نیز به نام مقابله با دشمن خارجی فرصتی پیدا کند تا فضای ترس و رعب را با عربده کشی های وطن پرستانه و اسلامی و… ، با اعدام زندانیان سیاسی و مخالفین خود بر مردم ایران حاکم کند.
حزب حکمتیست(خط رسمی)
٧ آوریل ٢٠٢٦